REMEMBRANÇAS E PANTAIS

Trobaretz çò que visquèri, enfant naissut d’una familha de païsans. Fòrça ligat a la tèrra e ai païsatges grassencs, ai lo languiment d’aquestei passadas a contemplar la natura, a pastar aquesta tèrra norriciera…

Tornèri descurbir aquesta lenga bèla… Encuei, perseguissi de bofar sus lei brasas d’aquesta sintaxi fin que s’amorcisson pas.

Guiu Rami

D’en pertot, des milierats d’estèlas blancas si duerbon e laissan expurgar son perfum tant memorable que mai de cinquanta ans an passat e mi sembla que l’ai totjorn dins lo nas… Pasmens, cada matin, faliá si levar davant cinc oras. Leis uelhs encara tot plens de sòm, la paniera de costat, lei mans pichinas agantavan lei flors blancas, lo mai lèu possible, sensa leis estraçar… Onge oras de matin e de lònga , eriam encara sovent dins lei regas de jaussemin, arribava lo mau d’esquina… Agachavi la maire, clinada, lassa mas sensa jamai si plànher…

D’un temps, participèt a la publicacion dau libre Ressons d’Aquí – que siguèt la premiera aventura de l’IEO-06 dins aquest domani, en seguida de la parucion regulara de tèxtes en lenga dins un jornal dau país – e s’eravam chalats de legir lu sieus escrichs.

Ancuei, retrovam lo sieu gaubi, la riquessa dau vèrbe, l’evocacion generoa e esmoventa d’una vida en país grassenc, e tra li regas quauqui reflexions joiosament ironiqui sus lo temps que vivèm…

Menèt dins lo projèct sa felena, que dessenhèt una illustracion emplida de colors e de frescor de l’enfança per cada partida.

Ensinda un libre naisse…

Joan-Pèire Spies, president de l’IEO-06