CRONICA DE L’AGACHAIRE

Vaquí la cronica setmanièra de l’Agachaire d’aquest diménegue (dimenge) dins “La Provence”, edicion deis Aups. Per informacion, aquesta cronica comencèt, l’i a mai de vint e vuèch ans, lo 8 de junh de 1997. Òsca ! Cronica dau 12 d’abriu dau 2026 en lenga nòsta per l’Agachaire

Los Bofa Cendres

A ne’n creire Lieutaud, disián de Bofa Cendres (ailà dison « los », e
pas « lei ») au monde des Aias. Ont èra aquel endrech, escrich en
francés « les Ayes » ? Lieutaud parla d’Alòs, mai ai trobat dins
aquesta comuna gis d’amèu ni de quartier que se sonèsse ansin.
Bensai qu’es ieu qu’ai pas trobat, mai penso puslèu qu’es eu que se
serà engarçat, d’abòrd qu’un amèu se sòna coma aquò sus la
comuna des Teules. Coma que siegue, probable que degun se ne’n
voudrà reclamar, e de tot segur qu’èra un ben paure païs, en mai de
pichonet.
Ara perqué an agut dich ansin a de gents d’un endrech ? La
respònsa a ren d’evident. Es qu’èra de monde que bofavon sus de
cendres ? Mai aquò, autre temps, tot lo monde o favon par alumar ò
ralumar son fuec. Es qu’ailà devián bofar mai que les autrei ? Ne’n
veso gaire lo perqué. Ara, a regardar de pus pròchi ei lo fuec que
bofavon, e pas lei cendres. Es que les acusavon de bofar per ren,
sensa rason, d’abòrd que de bofar sus de cendres, se l’i a plus de
brasas dessota, aquò servirà de ren ?
Mai fau pas oblidar que bofar, es pereu un sinonime de brifar, es a
dire de manjar coma un galavard. Autrament dich, s’èron reduch a
bofar de cendres, èra un pauc coma manjar de regardèlas. Basta :
les tractavon de mòrts de fam. E de se garçar d’eles per aquò, seriá
estat un biais de se rassegurar…

Jean-Yves ROYER