Vaquí la cronica setmanièra de l’Agachaire d’aquest diménegue (dimenge) dins “La Provence”, edicion deis Aups. Per informacion, aquesta cronica comencèt, l’i a mai de vint a nòu ans, lo 23 de junh de 1997. Òsca ! Cronica dau 06 de setembre dau 2026 en lenga nòsta per l’Agachaire
Ne’n vòs de faus-noms ?
E bè se ne’n vòs, aquí n’auràs ! Esta setmana, en alestissent ma
cronica patrimoniala dau dissabte, me siáu mes a legir lo « Journal
de Barcelonnette » de 1931. E dins lo numerò dau 26 de julhet, ai
tombat sus una crida ai bòns gavòts e belei gavòtas dau terraire e
des cantons vesins, per les convidar a la setena Fèsta dau costume
aupenc, que s’anava tenir ailamont. Emai s’adreiçava pas
simplament au monde, mai precisava que parlava ai gènts de la
Gavotina, sonats par sei faus-noms ! Aquí debanava, promier, la
tiera dei 53 relevats dins la Valèia en 1920 per Arnaud e Morin, e l’i
n’apondiá 21 de novèus d’un pauc tot lo despartament.
Aquelei faus-noms me laisson sovent pensatiu. N’i a que semblon
ben a de biais de dire pron classics, coma lei Borràs de Riuclar, lei
Siblaires de Pueimeisson, lei Mantèus-roges de la Breula ò lei
Beveires d’aigardent d’Espinassa. Mai d’autrei senton un pauc tròp
au sabentàs per passar per vertadieramen populars, coma lei
Dardanús dau Dromont ò les Electrics de Santa-Túlia. Emai d’autres
que semblarián tant ais uns coma ais autrei : lei Manja-fromatjons
de Banon ò les Copa-bois de Rogon an tot ce que fau per que se
posquèsson dire des abitaires d’aquelei vilatges. Mai es que
s’emplegavon au començament des annadas trenta ? De vièlhs
d’aqueles endrechs, tant me o podrián dire ?
Jean-Yves ROYER