Vaquí la cronica setmanièra de l’Agachaire d’aquest diménegue (dimenge) dins “La Provence”, edicion deis Aups. Per informacion, aquesta cronica comencèt, l’i a mai de vint a nòu ans, lo 23 de junh de 1997. Òsca ! Cronica dau 04 d’octòbre dau 2026 en lenga nòsta per l’Agachaire
Lo Rampelaire de Peirueis (3)
Vaquí lo començament vertadier de la transcripcion des « Tres
tamborinaires peirueisians » promesa dimenge passat. Entendem
d’abòrd un lòng rotlament de tamborn, puei aquesta anóncia
parlada :
« Lei tres tamborinaires. I a 45 ans meis amics, tres tamborinaires
de Peirueis… »
Aquí lo rampelaire s’arrèsta e marca una pausa, qu’a entendut de
monde que parlavon dins l’assistància (les podem ausir de luenh),
ce que l’a fach calar un instant. Repren mai :
« avián l’abituda de faire un torn dei plaças e dei carrièras de
Peirueis lo jorn de la procession de la festa de Sant-Ròc. Vaicí ce
que disián a la procession lo dimenge matin. »
Tamborinada…
« Tres frescs bòns fran-cés, Picaviam sus la pèu pendent vuech
jorns dau mes, ‘mbé de flics, ‘mbé de flacs, Sensa la deigonflar,
Aviam bèu tabassar l’aviam jamai cre-bat. »
Tamborinada…
(Ai notat lei sillabas ben destacadas : « fran-cés ».) Puei, just
parlat : « E que disián :
Grand Sant Ròc puis-sant, Garda nòstei pastècas e nòstei ra-sims
blancs, Nòstei malhòus barbuts, Autrament siam fotuts, Se nòstei
digas peton adieu nòstreis escuts.
Tamborinada…
« Ten ben pe-ni-tent, Ta taiòla blanca quand bofa lo vent, ambé ton
grand ciergi blanc, Fai lume au capelan, Sant-Ròc te ramplirà ta
panièra de pan. »
Tamborinada…
Aquí entendo : « Un ase dins lo blat », mai ne’n siáu pas tròp
segur…
(De seguir)
Jean-Yves ROYER

