Vaquí la cronica setmanièra de l’Agachaire d’aquest diménegue (dimenge) dins “La Provence”, edicion deis Aups. Per informacion, aquesta cronica comencèt, l’i a mai de vint a nòu ans, lo 23 de junh de 1997. Òsca ! Cronica dau 11 d’octòbre dau 2026 en lenga nòsta per l’Agachaire
Lo Rampelaire de Peirueis (4)
Après que lo Bérard aguèsse dich ce qu’entendo « Un ase dins lo
blat », eu repreniá :
« Vai gai au tra-valh, Parte chasque matin escambat sus son ai,
Siegues puslèu gibós, Si li fas un resposc, Saràs tant lèu au sòu
que se li as montat rampós. »
(Tamborinada)
Tornava puei parlar d’un ton normau :
« Après la procession lei cafetiers pagavon a beure a nòstes
tamborinaires, e a fòrça de ramplir lei veires a plen bòrd e ras bòrd,
vuejavon sus la pèu. Lo tamborn caiguet de sòu. »
(Tamborinada)
« Lords sords ais contorns, Lei tamborns de rebors trapiavon coma
un lop, Dins lei plus laids quartiers… »
E aquí s’arresta le registrament de 1939. Qué l’i veniá après que
fuguet pas registrat ? O podem restablir d’après de publicacions de
l’epòca :
« Sus lei tròç de pechiers, Puei venián s’ajocar de tèsta au vièlh
clochier. »
(Tamborinada)
E après ? Ne’n sabo tròp ren, de tant l’i aguet de versions
diferentas, fachas cada còp per s’adaptar au moment que
tamborinava. Se voliam seguir la version datada de 1930 que fuguet
estampada, fau apondre un coblet, mes a la fin mai que deviá
puslèu se situir au començament :
« Grand Sant Ròc puissant, Coma tot a chanjat dempièi quaranta
cinq ans ! Vesem baissar nòste franc, Aumentar nòste pan,
Aumentar lo vin blanc, Fau sarrar la centura de quatre o cinc crans.
Plan, plan, ran, plan, plan. »
(De seguir)
Jean-Yves ROYER