Vaquí la cronica setmanièra de l’Agachaire d’aquest diménegue (dimenge) dins “La Provence”, edicion deis Aups. Per informacion, aquesta cronica comencèt, l’i a mai de vint a nòu ans, lo 23 de junh de 1997. Òsca ! Cronica dau 25 d’octòbre dau 2026 en lenga nòsta per l’Agachaire
Lo Rampelaire de Peirueis (6)
Lo Bérard multiplicava lei versions de ses Tamborinaires segon les
endrechs onte se produsiá. Vaquí ne’n doas qu’ai retrobadas.
De la promiera, la mencion de Mostiers nos pròva qu’es aquela
donada dins l’enncastre de la segonda dei Sasons d’art aupencs.
Marcèu Provença les aviá engimbradas en 1926, e se tenguèron
cada annada jusqu’en 1935 dins una vila de nòste despartament.
Aquesta èra la segonda, debanada ailà en avost de 1927. Comença
per l’anóncia parlada que mòstra que son de fantaumas, quilhats
sus la celèbra cadena, que rampèlon : « Dei revenants sus la cheina
de Mostiers-Santa-Maria ».
Vèn puei lo coblet mosteirenc : « Grand Sant Ròc puissant, Lo païs
de Mostiers se plaça au promier rang, Per la renaissença, De la bèla
faiença, De Marcèu Provença, Que revist Clérissy son ancian
fabricant. Plan, plan, ran plan plan. »
L’autre ei datat a la fin « Lo 3 d’avost dau bèl an 1930 ». Fuguet
l’endeman que se tenguet a Castelana la cinquena Sason d’art
aupenc :
« Chin-bom-rataplan, Viva Castelana e son pòple roman, Son vièlh
ròc assostaire, Qu’a sauvat nòstei paires, Ansin que son terraire,
De la ràbia dei pòples lei plus maufatan. Plan, plan, ran plan plan. »
Sabem qu’a la darriera Sason, a Forcauquier, nòste rampelaire èra
present e anonciat, mai sembla pas que son tèxte de presentacion
siegue estat publicat.
(De seguir)
Jean-Yves ROYER