Vaquí la cronica setmanièra de l’Agachaire d’aquest diménegue (dimenge) dins « La Provence », edicion deis Aups.
Per informacion, aquesta cronica comencèt, l’i a mai de dètz-e-sèt ans, lo 8 de junh de 1997. Òsca !
Cronica per aqueu dimènegue 16 de novembre dau 2014 en lenga nòsta
Per l’Agachaire
Margarida
Entre lei sants dau jorn, lo pus conoissut es una santa : Margarida, emai n’i aguèsse mai que d’una d’aqueu nom. N’ai agut parlat fai d’annadas, mai es pas sus sa vida ni sa legenda que vos vau entretenir encuei, emai n’aguèsse pas tot dich. Vau puslèu vos evocar lei dires e expressions qu’aqueste nom a inspiradas.
Un des pus conoissuts es « a la franca Margarida », equivalent dau francés « à la bonne franquette ».
Ma grand recitava pereu una curiosa formula : « Margarida pròchi l’aiga regardava son portrèt / de veire qu’èra tant laida, picava dei mans ‘mé des pès »…
Cantava encara aquò : « Tanta Margarida, que fètz aquí d’aut ? / Còlo la bugada, manjo ‘n artichaut / A passat ‘na rata, m’a mordut lo det / Me siáu revirada, li ai mandat ‘n soflet. »
Mistral cita tanben coma « dicton » : « Margarida Buou, / Fai-te coire un uou, / Ferma-te la pòrta / que deman siás mòrta. »
Faudriá parlar pereu dau celèbre personatge de la renaira de la pastorala Maurel, la frema de Jordan, que li diam justament Margarida, e dau santon batejat d’aqueu nom…
Ara, perqué aquelei dires e cançonetas, que siáu segur que deu n’i aguer encar tot plen d’autrei, se fan ambé lo nom de Margarida, e pas un autre, aquò es per ieu un mistèri. Bensai a causa de la popularitat dau nom, fòrça emplegat despuei de sègles ? Cu o saup nos o diguèsse…
Jean-Yves ROYER
