Vaquí la cronica setmanièra de l’Agachaire d’aquest diménegue (dimenge) dins “La Provence”, edicion deis Aups. Per informacion, aquesta cronica comencèt, l’i a mai de vint e vuèch ans, lo 8 de junh de 1997. Òsca ! Cronica dau 17 de mai dau 2026 en lenga nòsta per l’Agachaire
Lei Sublaires
Vaquí un faus-nom que se disiá des abitaires de dos vilatges dau
despartament : aquelei de Montclar, emai de Pueimeisson. Mistral
nos explica qu’es pereu dins la Vauclusa aqueu dei gents de
Sanhon. Mai subretot que les Provençaus dison de « siblaires » ai
Lengadocians, « parce qu’ils font sonner les s du pluriel ».
Lo problèma es que lo monde que fai entendre aquela letra au
plurau, s’es pron generala en lengadocian, tòca en Provença la gent
dau 05, dau nòrd dau 04 e dau 06 (per parlar en chifras), emai aqueu
dei Valadas italianas. Mai se Montclar ne’n fai ben partida, es pas lo
cas ni de Pueimeisson, ni de Sanhon, emai se’n manca !
Ara aquela letra que sibla, se pòt entendre en finala cada còp que
se l’i vèn après una vocala (leis òmes), e dins lo « gavòt » davant lei
letras p, c e t. Mai en parlent soncament de la prononciacion
sistematica dau s dau plurau, es clar que Mistral s’engarça toquent
Pueimeisson e Sanhon. Adonc es pas aquí que fau cercar. Mai
onte ? Bota, ne’n sabo tròp ren, mai penso a un emplec corrent dau
mot coma sinonime de beure : siblar un veire de vin, ò de qué que
siegue, s’es totjorn agut dich. Mai es qu’a Pueimeisson avián
aquela reputacion ? Cu o saup ? E subretot, cu’s que o disiá ? E
aquelei de Montclar, podián perfiechament prononciar lo s dau
plusrau, emai pereu levar lo coide…
Jean-Yves ROYER
Se sas pas lo dire, subla lo!
Mai per aquò, fau encara sacher l’alfabet mòrse, e que l’autre lo comprengue d’ausida…