« Lo Bòn Natalici »
Vaquí la cronica setmanièra de l’Agachaire d’aquest diménegue (dimenge) dins “La Provence”, edicion deis Aups. Per informacion, aquesta cronica comencèt, l’i a vint a nòu ans, lo 8 de junh de 1997. Òsca ! Cronica dau 07 de junh dau 2026 en lenga nòsta per l’Agachaire
Lei Mau-Embraiats
Vaquí lo faus-nom qu’avián autre temps lo monde d’Ubraia. Estent
que dins lo nom d’Ubraia avem lo mot braia, es pas complicat
d’imaginar ce qu’a poscut donar a sei vesins l’idèia de lei sonar
ansin…
Ieu per ieu fuguèsso estat un Ubraienc d’aquela epòca, penso que li
auriáu donat de faus-noms a proporcion, dins lo biais les Pauc-
Sensats, les Te-fatigues-pas-tròp-lei-cervèlas, per pas li dire de
Sensa-Braias, qu’es totjorn mielhs que siegon mau mesas que de
n’aguer gis…
D’autant que Mistral nos explica qu’embraiar vòu dire pereu
« cingler un coup de fouet ». E aquí, de tot segur que vau mielhs
que lo còp siegue mau donat, que picat just e fèrme…
Ara, lei mots bastits amb aqueu radicau, n’avem de molons, emai
d’expressions e de dires de tota mena. Ieu, de pichòt, mon oncle
m’aviá aprés a cantar aquela borrèia : « Ieu, se voliáu, Cagariáu
dins mei braias : Mon cuou ei mieu, Lei braias son pagadas… ».
M’aviá fach prometre de pas dire a ma grand qu’es eu que m’aviá
ensenhat aquò (emai d’autres cançonetassas), mai me siáu avisat
un jorn que ma maire pereu la cantava aquela… Ce que m’estonava
pron, estent que de braias ne’n portava pas…
E vaquí quauques annadas, lo clergue d’un notari d’aicí portava de
lònga de brais afganas, largas largas, que l’i penjavon entre
cambas. E tot lo monde lo sonavon « caga-ai-braias »…
Jean Yves ROYER
