Inès Cavalcanti vèn de nen quitar a l’atge de 75 ans lo 17 dau mes. Naissuda a Elva, èra una dei figuras màger e infatigabla dei valadas occitani d’Itàlia.
Embé l’IEO 06 l’aviavam rescontrada en mantuni ocasions, a Sent Pier (San Pietro Monterosso), a Dronier (Dronero) dins lo sieu Institut Chambra d’òc qu’avia creat, a Niça per la presentacion d’un libre sus la co(s)ina, a Montsegur per lo camin de la lenga d’òc que l’avia menada a pen de Dronier a la Val d’Aran en 70 jorns.
Siguèt tanben directriz artistica dau « Premio Ostana » dins la plana dau Pô, premi international que recompensa li lengas autoctòni. Avia concevut totplen de projècts e d’eveniments coma : l’Occitan lenga Olimpica (J.O Turin 2006).
Presentam li nòstri complanchas adoloridi au sieu espós Dario Anghilante, a Pèire Anghilante, son enfant e a la familha tota.
Sus la fòto çai-sota : Inès Cavalcanti avia caminat embé l’IEO 06 a Coarasa : https://ieo06.com/caminem-per-oc-plan-de-linea-la-parra…/
Montsegur : Lu caminaires dau Camin de la lenga d’òc bailejats per Inès Cavancanti
https://ieo06.com/lieo-06-a-montsegur-discors-dau-president/