Vaquí la cronica setmanièra de l’Agachaire d’aquest diménegue (dimenge) dins “La Provence”, edicion deis Aups. Per informacion, aquesta cronica comencèt, l’i a mai de vint a nòu ans, lo 8 de junh de 1997. Òsca ! Cronica dau 9 d’avost dau 2026 en lenga nòsta per l’Agachaire

Lei Fadarins

Lei gents de Montanhac avián a temps passat un faus-nom qu’un
còp de mai a ren d’evident : lei Fadarins. Dins aqueste mot,
començo per entendre aqueu de fadat, mai veso pas ce qu’esto
« rins » vendriá l’i faire de per darrier… Es que seriá de « rims
fadats » ? De tot segur qu’aquò a pas color d’èstre, mai de monde
que quand pòdon faire aquela mena de juec de mots, vos van puei
explicar qu’an trobat la solucion ! E podriáu vos ne’n citar de
molons d’exemple…
Adonc, lèu lo Tresòr per sacher ce que l’i anèm pescar. La pesca
sembla bòna, d’abòrd que lo mot l’i avem, mai… segon Mistral un
fadarin es un marrit marin !… E vai, per èstre un bòn marin a
Montanhac, faudriá aguer un brave meriti, que se lo Verdons es pas
tròp luenh e que la publicitat nos ditz que l’i podètz èstre « capitani
d’un jorn, en familha » sus un batèu electric ò… un pedalò, la
navigacion que l’i faretz serà pron limitada de tot plen de biais, e
riscarà pas de vos menar pron luenh…
Urosament qu’en segonda posicion, avem quicòm que sembla
d’anar mielhs : un fadarin es pereu un niais ò un tòti. Vaquí que
sembla mai a un de nòstei faus-noms, e aviá ben de que encanhar
lo monde de Montanhac… Mai perqué li dire ansin ? Veso qu’una
rason a tala maudisença : la gelosiá de totei les païs qu’an pas tant
de rabassas coma eles, e o pòdon pas digerir…

Jean-Yves ROYER

Laisser un commentaire

Votre adresse e-mail ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *